Facebook bağlantısı
-
Merhaba,
Kullandığım temada bileşenleri sadece sayfanın en altına yerleştirebiliyorum. Şuan blogumun en altında facebook bağlantısı duruyor fakat onu blogun içinde daha kolay görünebilir hale getirmek istiyorum. Blogun, en üst kısmına ”Facebook” adında bir sayfa açıp bu bileşeni ya da bağlantıyı bir şekilde orada kullanılabilir hale getirebilir miyim?Yardım istediğim blog (yalnızca oturum açmış kullanıcılar tarafından görülebilir).
-
-
Çiftsütunlu bileşen tam olarak ne bilmiyorum ama bileşenler bölümüne baktım, öyle bir şey göremedim.
-
Merhaba,
wp-admin/widgets.php bölümüne girdiğiniz de Yan Menü var ise, bir “Metin” açabilirsiniz. İçerisine html olarak facebook bağlantınızı rahatça entegre edin. -
Peki, anasayfa ya da iletişim formunda olduğu gibi blogun en tepesine facebook için bir sayfa açsam orada yayınlasam. Yapabiliyor muyuz böyle bir şey?
-
Merhaba,
Wordpress.com size sayfa linkini direk yönlendirme yetkisi veriyor mu bilmiyorum.
Fakat “facebook sayfamız” gibisinden bir sayfa açarsınız. İçerisine footere eklediğiniz kodu basabilirsiniz. :) -
-
-
-
Güçlü insanların gururu mudur kimsesi yokmuşcasına bir köşede gizlice ağlamak?
Yoksa içine kapanık, çaresizlerin sessiz feryadı mıdır gözyaşları?
Kendini dışarı karşı hep mutluymuş gibi göstermek
ne tür bir psikolojik bozukluktur?
Belkide sahip olduğumuz en büyük özgürlüğümüz hüznümüzken
neden her seferinde yapmacıktan gülen dudaklarımızın arkasına saklandık
her birimiz?
Henüz çocukluk çağınızdan çıkmamışken sizede mi aynı şeyi söylediler yoksa?
”Bak abla/abi oldun hala ağlıyorsun”
yada hepimizle mi dalga geçti mahallenin çocukları
sulu gözlü olduğumuz için?
Sanki hayatı boyunca gözyaşının varlığından hiç haberi olmamış gibi
duran ağır abilerimize mi özendik hepimiz zamanında?Gün geçtikçe büyüdük, olgunlaştık.
ama ne yazık ki bazı kelimelerimizin de anlamını daralttık,
değiştirdik.
Hüznü habis saydık,
gözyaşlarını ayıp olarak addettik.
En ağır darbeyi ise erkeklerimize attık.
Ve dedik ki;
”Erkekler Ağlamaz!”
Şarkılar yazıldı bizler ise bağıra bağıra eşlik ettik
bu şarkılara.
Ne zaman ağlayan bir erkek görsek öteledik.Yalnız koca bir ayrıntıyı görmezden geldik.
Bu ayrıntı:
Duyguların herhangi bir cinsiyet ayrıcalığı olmadığıydı.
Kendimizi unutup, başka insanların gözyaşlarına itiraz ettik.
Ağlayanı güçsüz olmakla yargıladık,
aslında en ilkel, en salt duygularına,
şahit olurken.
Omzumuzda teselli vermek varken,
sırtımızı dönüp mustarip bıraktık,
bir başkasının gözyaşlarını.
En kötüsü de bu ya, bütün her şeyi içimize atmayı,
bir maharet sandık.
Büyüttük koynumuzda hüznü,
sahte gülüşlerle besledik.
İçten içe,
eridik…
Bittik… -
-
- ‘Facebook bağlantısı’ konusu yeni yanıtlara kapalı.